เวรเอ๊ย! ระบบนี้มันเจ๋งจริง!
ผืนน้ำทะเลสีครามกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา คลื่นลมโหมกระหน่ำดูยิ่งใหญ่ตระการตา
แสงอาทิตย์สาดส่องลงบนผิวน้ำ สะท้อนประกายระยิบระยับดูงดงามจับตา
ในเวลานี้
เย่เฟิงกำลังขับเรือประมงแล่นฝ่าเกลียวคลื่น
ฟองคลื่นสีขาวสาดกระเซ็น ทิ้งรอยทางเป็นเส้นยาวสีขาวไว้เบื้องหลัง
เย่เฟิงถือหางเสือเรือพลางกวาดสายตามองผิวน้ำเบื้องหน้า เพื่อเสาะหาร่องรอยของฝูงปลา
คลื่นลมซัดสาดกระทบใบหน้าเป็นระยะ ความรู้สึกเค็มชื้นนั้นทำให้เขานึกย้อนไปถึงภาพความทรงจำอันอบอุ่นในวัยเด็กตอนที่ออกทะเลไปกับท่านพ่อ ร่างกายทั้งร่างดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที เขารู้สึกเบิกบานใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
“ฮ่าฮ่า!”
“กลับบ้านนี่แหละดีที่สุด!”
“ในเมืองมีแต่ตึกคอนกรีตแข็งกระด้าง จะไปมีประสบการณ์แบบนี้ได้ที่ไหนกัน?”
เขาอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมาสุดเสียง ราวกับต้องการระบายความอัดอั้นตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมาให้หมดไป
ในตอนนั้นเอง
【ติ๊ง!】
เสียงสัญญาณดังขึ้นอย่างชัดเจน
【ยินดีด้วยเจ้าภาพ ระบบจับปลาระดับเทพกำลังเปิดใช้งาน!】
【ระบบนี้เป็นระบบจับปลาระดับเทพเพียงหนึ่งเดียวในทั่วสวรรค์หมื่นโลก เจ้าภาพสามารถเช็กอินรายวัน ทำภารกิจให้สำเร็จ เพื่อยกระดับระบบ เสริมพลังให้ตนเอง และกลายเป็นนักจับปลาที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาล!】
【ภารกิจระบบถูกส่งออกไป: จับปลาให้ครบ 100 จินภายใน 2 ชั่วโมง รางวัลคือหีบของขวัญมหึมาหนึ่งใบ! หากภารกิจล้มเหลว สิทธิ์ผูกมัดถูกยกเลิก!】
เวรเอ๊ย!
นี่ได้นิ้วทองคำมาแล้วงั้นเหรอ?
ในฐานะนักอ่านนิยายออนไลน์ เย่เฟิงย่อมรู้ดีว่าสิ่งนี้หมายถึงอะไร
ปลาแค่ 100 จินเนี่ยนะ?
สำหรับท้องทะเลแล้วถือเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก
ไม่เหมือนกับน้ำจืด ปลาในทะเลส่วนใหญ่จะมีขนาดค่อนข้างใหญ่
ตัวหนึ่งหนักเจ็ดแปดจินก็มี ตัวที่หนักหลายสิบจินก็มีให้เห็นอยู่ทั่วไป
ปลา 100 จินก็แค่หนักประมาณสิบกว่าตัวเท่านั้น
เขาเริ่มออกตามหาฝูงปลา
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเสื้อไหมพรมของสุ่ยหลิง หรือเพราะโชคดีที่เปิดใช้งานระบบได้
ไม่ถึงสองนาทีเขาก็พบฝูงปลาเข้าจนได้
บนผิวน้ำไม่ไกลจากตรงนั้น!
เกลียวคลื่นเล็ก ๆ นับไม่ถ้วนกำลังแผ่กระจายเป็นระลอก
ประสบการณ์ที่เติบโตมาในเขตชายทะเลตั้งแต่เด็กบอกเขาว่า นี่คือการพบฝูงปลาเข้าแล้ว!
และมีโอกาสสูงมากที่จะเป็นฝูงปลาขนาดใหญ่!
ไม่นึกเลยว่าพูดถึงปลา ปลาก็มา!
เย่เฟิงมีสีหน้าตื่นเต้นเล็กน้อย เขาบังคับเรือประมงให้ค่อย ๆ แล่นเข้าไปใกล้
เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ!
ปลาฮวาหวงจำนวนมหาศาลกำลังว่ายวนอยู่บนผิวน้ำ
ระลอกคลื่นเหล่านั้นล้วนเกิดจากฟองน้ำและหางของพวกมันที่สะบัดไปมา
“สุดยอด!”
“ปลาเยอะขนาดนี้เกรงว่าจะถึงหลายร้อยจิน!”
“ขอแค่จับขึ้นมาได้สักครึ่งหนึ่ง ภารกิจของระบบก็ถือว่าสำเร็จ!”
เขาหยิบอวนจับปลาขึ้นมา เตรียมจะทอดลงไป
การทอดแหก็มีเทคนิคเช่นกัน
อวนที่ทอดออกไปต้องกางออกให้ได้มากที่สุด ห้ามพันกันยุ่งเหยิง ไม่อย่างนั้นพื้นที่ในการจับจะลดลงไปมาก ซึ่งต้องใช้แรงที่พอเหมาะและเทคนิคที่คล่องแคล่ว อีกทั้งยังต้องไม่ทำให้ฝูงปลาตื่นตกใจ มิเช่นนั้นพวกมันคงแตกฮือหนีไปหมด!
ทว่าสำหรับเย่เฟิงที่ติดตามท่านพ่อออกเรือจับปลามาตั้งแต่เด็ก เรื่องทั้งหมดนี้ถือว่าไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร
เขาออกแรงทอดอวน อาศัยแรงลมจากกระแสน้ำทะเลทำให้อวนกางออกเป็นแถว
อวนเจ็ดแปดปากถูกทอดลงสู่ผิวน้ำ
ตุ้มน้ำหนักที่ก้นอวนจมลงสู่ใต้น้ำ ลากอวนเหล่านี้ให้ค่อย ๆ จมลงไป
ไม่นานนัก
พื้นที่น้ำบริเวณใกล้เคียงก็ถูกล้อมไว้หมดแล้ว
เย่เฟิงสตาร์ทเรือสำราญ
ความตกใจที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้ฝูงปลาเหล่านั้นแตกตื่นหนีไปทั่ว
ทว่า!
สายไปเสียแล้ว!
ทุ่นอวนสั่นไหวอย่างรุนแรง
นั่นเป็นสัญญาณว่ามีฝูงปลาจำนวนมากติดอวนแล้ว
ยิ่งพวกมันดิ้นรน ก็ยิ่งพันติดกับอวนจนขยับเขยื้อนไม่ได้
ห้านาทีต่อมา
ผิวน้ำกลับคืนสู่ความสงบ
เย่เฟิงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เขาเตรียมจะกู้อวน
เขาออกแรงดึงอวนปากใหญ่ขึ้นมาจนเหงื่อท่วมตัว เดิมทีคิดว่าจะได้ผลผลิตเต็มที่ แต่พอเห็นผลลัพธ์ในวินาทีนั้นเขากลับต้องอึ้ง
อวนปากใหญ่หนึ่งปาก!
กลับมีปลาสีขาวตัวเดียว
แถมยังเป็นเพราะปลาตัวนั้นโชคร้ายที่พันติดหลายรอบ ไม่อย่างนั้นคงหนีรอดผ่านรูโหว่ขนาดใหญ่ตรงกลางอวนไปนานแล้ว
มิน่าล่ะเมื่อกี้ผิวน้ำถึงได้สงบนิ่งนัก!
เย่เฟิงรู้สึกปวดใจเล็กน้อย
เขาไม่ยอมแพ้และกู้อวนขึ้นมาทั้งหมด
อวนแปดปาก!
มีปลาแค่ตัวเดียว!
เย่เฟิงเหนื่อยหอบจนต้องนอนลงในห้องเก็บของเรือ แววตาเต็มไปด้วยความผิดหวัง
ในห้วงความคิด
ภารกิจระบบค้างอยู่ที่: 8/100!
หากเป็นเวลาปกติ ปลา 100 จินไม่ต้องพูดถึงว่าหยิบฉวยได้ง่ายดาย แค่บอกว่าไม่ยากเลยก็ยังน้อยไป
แต่เมื่อต้องเผชิญกับอวนที่มีแต่รูโหว่เช่นนี้?
แบบนี้ต่อให้เหนื่อยตายก็จับปลาไม่ถึง 100 จินหรอก
ส่วนเรื่องจะขับเรือกลับไปซ่อมแซม?
เมื่อกี้ขับออกมาก็ชั่วโมงกว่าแล้ว เกรงว่ายังไม่ทันได้ซื้ออวนใหม่ เวลาของระบบก็คงหมดลงเสียก่อน!
ทำอย่างไรดี?
หรือจะต้องยอมแพ้ต่อระบบจริง ๆ?
นี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่จะได้พลิกชีวิตจากทาสผู้ต่ำต้อยขึ้นมาร้องเพลงอย่างมีความสุข
เย่เฟิงนอนอยู่ในห้องเก็บของเรือ เงยหน้ามองท้องฟ้า หายใจหอบถี่ด้วยความไม่ยินยอม
ในตอนนั้นเอง
เขาก็ลุกขึ้นนั่งกะทันหัน
สายตาจ้องเขม็งไปที่ร่างกายของตนเอง
ตรงนั้น!
เสื้อไหมพรมที่สุ่ยหลิงเพิ่งถักให้กำลังสวมอยู่บนตัว มันเปล่งประกายสีสันที่แปลกตา!
ฮ่าฮ่า!
เย่เฟิงหัวเราะออกมาอย่างกะทันหัน
ทำไมถึงลืมเรื่องนี้ไปได้นะ?
สวรรค์ไม่ปิดหนทางของคนจริง ๆ!
เขาหัวเราะร่าพร้อมกับถอดเสื้อไหมพรมออก
สุ่ยหลิง!
พี่ขอโทษนะ!
รอบนี้ที่เปิดใช้งานระบบได้ พี่กลับไปจะชดเชยให้เธออย่างดีแน่นอน
พูดแล้วก็ลงมือทำทันที!
เขาแกะปลายด้ายออกและเริ่มซ่อมแซมอวน
แม้รูโหว่จะใหญ่ แต่การซ่อมก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไร แค่ร้อยปลายอวนทั้งสองด้านแล้วผูกเข้าด้วยกันก็เรียบร้อย
สิ่งที่ขาดมีเพียงแค่วัสดุเท่านั้น!
10 นาทีต่อมา
เย่เฟิงซ่อมแซมอวนเสร็จไปห้าปาก
ซ่อมต่อไม่ได้แล้ว!
เขายังต้องออกไปเสาะหาร่องรอยของปลาฮวาหวงอีก
ปลาฮวาหวงไม่ได้เด่นเรื่องความเร็ว แม้จะหนีไปได้ไม่ไกลนัก แต่เพราะเพิ่งถูกทำให้ตื่นตกใจ การจะหาพวกมันให้พบคงต้องใช้ความพยายามอยู่บ้าง
เขาขับเรือวนเวียนอยู่บนผิวน้ำบริเวณใกล้เคียง
20 นาทีต่อมา
ในที่สุดเย่เฟิงก็พบร่องรอยของฝูงปลาอีกครั้ง
“เยี่ยมไปเลย!”
“ในที่สุดก็หาจนเจอ!”
“ครั้งนี้จะไม่ยอมให้พวกแกหลุดรอดไปได้อีกเด็ดขาด!”
เขาค่อย ๆ แล่นเข้าไปใกล้อย่างระมัดระวัง
ทอดอวน!
จับ!
ใช้แรงเฮือกสุดท้ายที่มี
เมื่ออวนถูกดึงขึ้นมา
ฝูงปลาสีขาวนวลกำลังดิ้นพล่านอยู่ในห้องเก็บของเรืออย่างบ้าคลั่ง
เต็มห้องเก็บของเรือเลย!
คาดการณ์ขั้นต่ำน่าจะมีถึงสองสามร้อยจิน!
“ฮ่าฮ่าฮ่า!”
“สำเร็จแล้ว! ในที่สุดก็สำเร็จแล้ว!”
เย่เฟิงเหนื่อยจนนอนแผ่หลาอยู่ในห้องเก็บของเรือ แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความรู้สึกเปี่ยมสุข
ในขณะเดียวกัน
【ติ๊ง!】
【ตรวจพบว่าเจ้าภาพใช้เวลาเพียง 48 นาทีในการจับปลาฮวาหวงได้เกินเป้าถึง 328 จิน กำลังดำเนินการผูกมัดระบบกับท่านตลอดชีพ ต่อจากนี้ท่านจะเป็นเจ้าภาพเพียงหนึ่งเดียวของระบบ และขอมอบหีบของขวัญมหึมาให้!】
【หีบของขวัญมหึมา: เรือประมงจับปลา*1!】
【โปรดรอสักครู่ ระบบกำลังดำเนินการปรับปรุงเรือประมงให้ท่าน!】
ในชั่วพริบตาถัดมา
ฉากตรงหน้าของเย่เฟิงก็เปลี่ยนไป
ยังคงเป็นท้องทะเลกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา เพียงแต่จากเดิมที่เป็นเรือลำเล็กผุพัง ในชั่วพริบตากลับวิวัฒนาการขึ้นมา
เรือประมงลำใหม่เอี่ยม!
ตัวเรือมีสีขาวสลับกับสีน้ำเงิน
มีลักษณะคล้ายกับเรือยอชต์ขนาดเล็กที่สุด แต่ใหญ่กว่าเรือยอชต์ทั่วไปประมาณหนึ่งเท่าตัว ห้องควบคุมเรือเป็นแบบปิดมิดชิด
“เวรเอ๊ย!
“นี่มันเปลี่ยนจากปืนนกกระจอกเป็นปืนใหญ่แล้วสินะ?”
เย่เฟิงมองเรือประมงที่อยู่ใต้ก้นของตนแล้วตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น!
แค่รูปลักษณ์ของเรือลำนี้ ใครจะกล้าบอกว่านี่คือเรือลำเล็กผุพังอีก?
ชาวบ้านพวกนั้นคงได้ตกใจจนร้องไห้แน่!
เขาแทบรอไม่ไหวที่จะขับเรือลำนี้ไปอวดต่อหน้าคนพวกนั้นแล้ว!
“เดี๋ยวสิ!”
“ยังมีหน้าต่างคุณสมบัติด้วยงั้นเหรอ?”
เย่เฟิงอดไม่ได้ที่จะมองเข้าไปในห้วงความคิดของตนเอง