ระบบแม่แบบจักรพรรดิระดับเทพ
ณ ราชวงศ์ถัง เมืองฉางอาน จวนอ๋องอู๋ หลี่เค่อนอนเอกเขนกอยู่บนหนังวัวผืนใหญ่ที่ปูอยู่บนสนามหญ้าหลังจวน เขาโยกขาสองข้างสลับกัน คาบใบหญ้าไว้ในปาก หนุนศีรษะด้วยแขน มองขึ้นไปบนฟ้า อาบแดดอย่างสบายอารมณ์
“เค่อเอ๋อร์! เค่อเอ๋อร์! เจ้ามานอนเล่นเกียจคร้านอยู่นี่อีกแล้วหรือ? ไม่ไปฝึกวิชา ไม่ไปอ่านหนังสือ เช่นนี้ต่อไปเจ้าจะช่วยแบ่งเบาภาระเสด็จพ่อได้อย่างไร?” สตรีงามผู้หนึ่งสวมอาภรณ์หรูหราเดินเข้ามาพร้อมกับตำหนิ
นางคือมารดาของหลี่เค่อ หยางเฟย ผู้เป็นธิดาของสุยหยางตี้ในราชวงศ์ก่อน
หลี่เค่อได้ยินดังนั้นก็หลับตาเอ่ยอย่างเกียจคร้านว่า “อ่านหนังสือ ฝึกวิชาจะมีประโยชน์อันใด? ช่วยเสด็จพ่อแบ่งเบาภาระ? หากลูกมีความคิดนั้นแม้สักนิด เกรงว่าเจ้าถังซุนเฒ่าผู้กุมอำนาจทั้งแผ่นดินคงใช้แผนชั่วทำให้ลูกตายไม่มีที่ฝังศพเสียมากกว่า หากลูกไร้ความสามารถ เป็นเพียงคนไร้ประโยชน์ ไม่เป็นภัยต่อองค์รัชทายาท บางทีต่อไปอาจยังมีชีวิตอยู่รอดไปวันๆ ได้”
หลี่เค่อก็จำใจเช่นกัน เขาเป็นผู้ข้ามกาลเวลา แต่เขารู้ประวัติศาสตร์ดีว่าราชวงศ์ถังแห่งหลี่นั้นโหดร้ายเพียงใด
ตั้งแต่ที่หลี่ซื่อหมินปลงพระชนม์พระเชษฐาเพื่อขึ้นครองราชย์ ตระกูลหลี่ก็ไม่เคยสงบสุข เพียงแค่ดูบรรดาพระราชโอรสของหลี่ซื่อหมินนอกจากเกาจงหลี่จื้อแล้ว ใครมีจุดจบที่ดีเล่า? หากเขาอ่านหนังสือ ฝึกวิชา แล้วไปแสดงฝีมือช่วยจักรพรรดิหลี่ซื่อหมินแบ่งเบาภาระ หรือแม้แต่โลภในตำแหน่งรัชทายาท? เกรงว่าพอเขามีทีท่า จางซุนอูจี้และพวกก็คงจัดการเขาจนตาย
หลี่เค่อแตกต่างจากองค์ชายอื่น!
เขาไม่เพียงไม่ได้เกิดจากฮองเฮา แต่ยังมีสายเลือดราชวงศ์ก่อนอีกด้วย เขาจะกุมอำนาจในราชสำนักได้หรือ? ตระกูลกวนหลงที่โค่นล้มราชวงศ์สุยจะยอมหรือ? จางซุนอูจี้ผู้เป็นลุงของรัชทายาทจะยอมหรือ? ไม่มีทาง ไม่มีทางเด็ดขาด!
“แต่...” หยางเฟยได้ยินดังนั้นก็นิ่งอึ้งไปชั่วขณะ คำที่ลูกชายพูดนางเข้าใจ แต่มารดาคนไหนเล่าจะไม่อยากให้ลูกมีอนาคตที่ดี?
“เฮ้อ...” ในที่สุดหยางเฟยก็ถอนหายใจยาว จากนั้นเปลี่ยนเรื่องพูดว่า “เมื่อวานแม่ได้ยินว่าเสด็จพ่อของเจ้าปวดหัวกับเรื่องกีบม้าที่มักเสียหายจนม้าไม่อาจออกรบได้ เหล่าขุนนางในราชสำนักก็ไร้ทางออกเช่นกัน”
“บัดนี้ชนเผ่าถถูเจี๋ยอหังการยิ่งนัก เก็บส่วยทุกปี ดุจหมาป่าดุร้าย นับเป็นภัยของแผ่นดินถังเรา เสด็จพ่อของเจ้ามีพระประสงค์จะกำจัดถูเจี๋ยมานานแล้ว”
“แต่การจะกำจัดตูเจี๋ยได้ ต้องทำให้ทหารม้าเราเหนือกว่าพวกเขาเสียก่อน และการจะให้ทหารม้าแข็งแกร่ง หัวใจสำคัญอยู่ที่ม้าศึก”
“แต่กีบม้ามักเสียหาย ทำให้กำลังพลทหารม้าลดลง ไม่รู้ว่าปีใดจึงจะกำจัดถูเจี๋ยได้สำเร็จ เป็นการปลดปล่อยความปรารถนาของเสด็จพ่อเจ้าเสียที?”
“หึ!” หลี่เค่อที่นอนอยู่บนพื้นหัวเราะเบาๆ ไม่คิดว่าหลี่ซื่อหมินจักรพรรดิผู้ปราชญ์เปรื่องตลอดกาลจะทุกข์ใจกับเรื่องนี้ พลางเอ่ยปากส่งเดชว่า “เรื่องนั้นง่ายนิดเดียว เอาเกือกม้าใส่ให้ม้าไม่ก็จบหรือ?”
หยางเฟยเพียงพูดส่งเดช แต่ไม่คิดว่าหลี่เค่อจะมีทางออก นางจึงรีบถามทันที “เกือกม้า? สิ่งนั้นคืออะไร?”
“เกือกม้า...” หลี่เค่ออยากจะอธิบายให้หยางเฟยฟัง แต่คิดว่าอีกฝ่ายไม่เคยเห็นเกือกม้ามาก่อน ต่อให้พูดไปก็ไม่เข้าใจ จึงตอบแบบขอไปทีว่า “อืม! ความหมายก็ประมาณว่าใส่รองเท้าให้ม้าน่ะ!”
“ใส่รองเท้าให้ม้า?” หยางเฟยได้ยินดังนั้นก็ชะงัก มองดูเท้าตัวเอง คิดว่าคนใส่รองเท้าก็ป้องกันเท้าได้ แล้วม้าใส่ก็คงได้เช่นกัน
“ตามที่เค่อเอ๋อร์ว่า เอาเกือกม้า...ใส่รองเท้าให้ม้า ก็สามารถป้องกันกีบม้าไม่ให้เสียหายได้ใช่หรือไม่? เช่นนั้นก็คงแก้ปัญหาของฝ่าบาทได้?” หยางเฟยคิดในใจ
จากนั้นนางคิดจะดึงหลี่เค่อขึ้นมาพลางพูดด้วยความดีใจ “เค่อเอ๋อร์ ครั้งนี้เจ้าอาจได้ความดีความชอบใหญ่หลวง ไปเถอะ ไปกับแม่เข้าเฝ้าเสด็จพ่อเจ้า เล่าแนวคิดของเจ้าให้ฟัง แล้วแม่จะช่วยเจ้าเอาหน้าที่”
“ไม่ไป! ไม่ไป! ข้าไม่สนใจ!” หลี่เค่อสะบัดมือของหยางเฟยออกพลางบ่นพึมพำ เขาไม่มีอารมณ์จะไปยุ่งเรื่องพวกนั้น
ได้ความดีความชอบแล้วจะทำอะไร? หลี่ซื่อหมินจะตั้งเขาเป็นรัชทายาทหรือ?
“เจ้า...” เห็นลูกชายไม่เอาไหนเช่นนี้ หยางเฟยโกรธจนกระทืบเท้า สุดท้ายนางก็จากไปเพียงลำพัง “เจ้าไม่ไป แม่ไป!”
นางจะไปเอาหน้าให้หลี่เค่อกับหลี่ซื่อหมิน!
......
“โอ้? เกือกม้า? เอารองเท้าใส่ให้ม้าก็ป้องกันกีบม้าไม่ให้เสียหายได้? น่าสนใจ!” ในห้องพระตำหนักที่ทรงงาน หลี่ซื่อหมินได้ยินคำพูดของหยางเฟยก็แสดงสีหน้าสนใจ
หลี่ซื่อหมินเป็นคนฉลาดมาก พอหยางเฟยพูดเขาก็พอเข้าใจคร่าวๆ ว่าเกือกม้าคืออะไร
หลี่ซื่อหมินจึงถาม “พระสนมที่รัก นี่เป็นความคิดของเค่อเอ๋อร์จริงหรือ?”
เขาไม่อยากเชื่อว่าความคิดนี้จะมาจากเด็กอายุสิบสี่ปี ส่วนใหญ่คงเป็นความคิดของคนอื่น หยางเฟยอยากเอาหน้าให้ลูกชาย
“กระหม่อมจะกล้าหลอกฝ่าบาทได้อย่างไร?” หยางเฟยได้ยินดังนั้นก็แสดงสีหน้าจริงใจ
หลี่ซื่อหมินเห็นดังนั้นก็ครุ่นคิด แล้วสั่งว่า “เตรียมรถเสด็จ ไปจวนอ๋องอู๋!”
หลี่ซื่อหมินอยากไปทดสอบหลี่เค่อด้วยตนเอง
......
“ติ๊ด~ โฮสต์เสนอวิธีการทำเกือกม้าทำให้หลี่ซื่อหมินให้ความสนใจ ได้รับค่าชื่อเสียงหนึ่งพันแต้ม ระบบแม่แบบจักรพรรดิระดับเทพเปิดใช้งานสำเร็จ!” ขณะนั้นเองที่หลี่เค่อกำลังอาบแดดอยู่ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นในหัวของเขา
หลี่เค่อได้ยินดังนั้นก็ลุกขึ้นนั่งทันที ตะลึงพรึงเพริศ “ระบบแม่แบบจักรพรรดิระดับเทพ? นี่มันตัวช่วยพิเศษนี่!”